Allah korkusu, insanı tedirgin eden; korkudan terleten, elini ayağını boşaltan bir korku değildir. Allah’a karşı mahcup olma, O’nun sevgisini kaybetme ve Allah’ı sevmeyen bir insan konumuna gelme korkusudur.
Bu, insan için çok korkunç bir şeydir. İnsan bundan çok utanır ve büyük bir acı duyar. Allah’a karşı hain bir konuma gelmenin vereceği psikolojik acı çok şiddetlidir. Bu, alev acısı değil; yürek acısıdır. Nitekim ayette de ateşin “yüreklerin üstüne tırmanacağı” bildirilir.
Mümindeki Allah korkusu böyledir: Allah’a karşı mahcup olma ve O’nun değerini gereği gibi takdir edememenin vereceği korku… Yoksa “Cehennemde şöyle olacak, böyle olacak” şeklinde bir korku değildir. Allah zaten mümini yakmaz. Şuur sahibi, samimi bir Müslüman hiçbir şekilde cehenneme gitmez.
Allah hücreyi, kromozomu ve her şeyi en titiz şekilde yaratıyor. Allah, “Allah azabınızla ne yapsın?” diye bildiriyor. Ancak insanların düzgün davranmaları için böyle bir sistemin bulunması mecburidir.
Çünkü Allah korkusu olmayınca durum değişiyor. Mesela bazı insanları görürsünüz; normal şartlarda yapılan anlatımlardan etkilenmez, İslam’a ve Kuran’a pek yanaşmaz. Fakat büyük bir felakete uğradığında hemen namaza başlar. Demek ki korkunun insanı etkilediği açıkça görülüyor. Bunun milyarlarca örneği vardır. Normal anlatımdan etkilenmeyen insan, başına bir bela geldiğinde düzeliyor. Öyleyse korku, yani Allah korkusu gerekiyor. Bu, insanın yapısında vardır.
Allah ayette, şeytandan Allah’a sığınırım, insanın “zalim ve cahil” olduğunu bildiriyor. İnsan nankördür; garip bir varlıktır. Ruhu biraz şeytana yakındır. Ancak Allah korkusuyla dengelenebilir.
İnsanoğlunun büyük bölümü vefasızlık ve kalleşlik yapmaya müsait bir yapıya sahiptir. Fakat Allah korkusu olduğunda bu yapı dengelenir. O zaman sevgi, ahlak ve kişilik güzelleşir.
Bazıları, “Buna ne gerek var?” diyor. Ama öbür türlü insan batıp gider. Allah zaten, “Ben ne yapacağım sizin azabınızla?” diye bildiriyor. Fakat mevcut durumda bu sistem mecburidir; başka türlü olmaz. Çünkü insan özgür yaratılmış bir varlıktır. Eğer melek gibi olsaydık elbette cehenneme de gerek olmazdı.
